Historia ekonomii
Początki myśli ekonomicznej sięgają starożytności. Wtedy też użyta została przez Ksenofonta nazwa oikonomikos, w znaczeniu zasad, sposobów zarządzania gospodarstwem (majątkiem), przyjęta powszechnie od XVI w. dla określenia nauki o gospodarce. Rozważania ekonomiczne były częścią filozofii (rozumianej jako wszechnauka) i miały charakter etyczno-normatywny, oceniały, co jest dobre w życiu gospodarczym, a co złe i wskazywały, jak być powinno.Średniowiecze nie przyniosło zasadniczych zmian w poglądach na zjawiska gospodarcze. Przedmiotem zainteresowań były nadal rolnictwo, rzemiosło, handel, pieniądz, źródła bogactwa, rozpatrywane teraz w kontekście etyczno-moralnych zasad religii chrześcijańskiej.Istotny przełom w rozwoju myśli ekonomicznej przyniosła epoka renesansu. Sprzyjały mu zmiany klimatu intelektualnego, zachęcające do wnikliwych dociekań oraz głębokie przemiany sytuacji społeczno-gospodarczej. Te ostatnie polegały na znacznym przyspieszeniu rozwoju produkcji rolniczej, rzemieślniczej oraz handlu w wyniku nasilającego się procesu zastępowania gospodarki naturalnej przez gospodarkę rynkową (zapoczątkowanego przez zastąpienie daniny w naturze pieniężnym czynszem dzierżawnym) oraz w wyniku odkryć geograficznych. Stworzyło to zapotrzebowanie na wiedzę ekonomiczną odpowiadającą nowej sytuacji i potrzebom społecznym. Na pierwszy plan wśród zagadnień ekonomicznych wysunęły się problemy handlu, w tym zwłaszcza zagranicznego oraz pieniądza.Powstał pierwszy zwarty zespół poglądów ekonomicznych zwany merkantylizmem, upatrujący źródeł bogactwa w kruszcu, zdobywanym przez handel, uważany za główną dziedzinę działalności gospodarczej, a w zakresie polityki gospodarczej opowiadający się za silnym protekcjonizmem, ograniczającym swobodę działalności gospodarczej jednostek.Pierwszy system teoretyczny w historii myśli ekonomicznej to powstały w XVIII w. fizjokratyzm, uznający konieczność zgodności porządku gospodarczego z prawami naturalnymi i głoszący zasadę pełnej swobody działalności gospodarczej. Obok handlu interesował się on także produkcją (rolnictwo).Wyodrębnienie ekonomii jako samodzielnej nauki dokonało się za sprawą A. Smitha, który dokonał (w II połowie XVIII w.) syntezy dotychczasowego dorobku myśli ekonomicznej, rozwinięcia i uzupełnienia pewnych jego elementów, tworząc w ten sposób spójną teorię ekonomiczną, której fundamentem był problem bogactwa. Stała się ona podstawą systemu poglądów ekonomicznych zwanych klasyczną szkołą angielską, której współtwórcą był także D. Ricardo. Do głównych osiągnięć tej szkoły zaliczyć należy rozwinięcie teorii rynku, teorii wartości opartej na pracy, sformułowanie praw rządzących podziałem produktu społecznego, gruntowną analizę istoty renty gruntowej.
Kierunki w ekonomii końca XIX i XX w.
Krytyka bądź kontynuacja osiągnięć ekonomii klasycznej doprowadziły w końcu XIX w. do powstania nowych kierunków: historycznego, subiektywistycznego i marksistowskiego.
Historyczny
Przedstawiciele kierunku historycznego krytykowali ekonomię klasyczną za ahistoryczne pojmowanie praw ekonomicznych. Doprowadziło ich to do negacji istnienia praw ekonomicznych i ograniczenia zainteresowań do badań historyczno-gospodarczych. Kierunek historyczny dał początek historii gospodarczej.
Subiektywistyczny
Kierunek subiektywistyczny, obejmujący trzy szkoły metodologiczne (psychologiczną szkołę austriacką, anglo-amerykańską szkołę neoklasyczną i matematyczną szkołę lozańską) dał początek współczesnej ekonomii rynkowej. Przedstawiciele tego kierunku rozwinęli badania popytu, które w połączeniu z klasyczną teorią podaży doprowadziły ich do sformułowania istoty i warunków równowagi gospodarczej i zasad działania mechanizmu rynkowego. Ich zasługą jest także rozwinięcie subiektywnej (zdeterminowanej przez czynniki psychologiczne) teorii wartości oraz zastosowanie matematyki w badaniach ekonomicznych.
Marksistowski
Kierunek marksistowski, na bazie klasycznej teorii wartości opartej na pracy i teorii podziału produktu społecznego sformułował teorię wartości dodatkowej wskazującą, że źródłem tej wartości jest nie opłacona praca robotników (wyzysk). Konsekwencją tego był pogląd o nieuchronności przejścia od kapitalizmu do socjalizmu, a później komunizmu - sprawiedliwego ustroju gospodarczego, opartego o społeczną własność środków produkcji, centralne planowanie, równość obywateli i podział produktu społecznego najpierw wg pracy, a później wg potrzeb. Miał to być system, w którym nie będzie wymiany ani pieniądza. Marksiści nie negowali istnienia praw ekonomicznych. Uważali jednak, że sposób ich działania zmienia się pod wpływem warunków historycznych.Kierunek subiektywistyczny, nazwany później ekonomią neoklasyczną, rozwijał się w krajach o gospodarce rynkowej, koncentrując się jednak prawie do końca lat dwudziestych XX w. głównie na badaniu zachowań producentów i konsumentów (mikroekonomia).
Skutki wielkiego kryzysu gospodarczego
Wielki kryzys gospodarczy spowodował jednak konieczność spojrzenia na procesy gospodarcze w skali gospodarki jako całości (makroekonomia), powodując przełom i kolejne przyspieszenie rozwoju myśli ekonomicznej. Ogromne zasługi w tym zakresie położył J.M. Keynes, uznający konieczność aktywnego uczestnictwa rządu w procesach gospodarczych (interwencjonizm państwowy) w celu łagodzenia niekorzystnych skutków działania mechanizmu rynkowego, powodującego cykliczny rozwój gospodarki (cykl gospodarczy).Podstawowymi problemami współczesnej ekonomii są: problemy bezrobocia i inflacji, równowaga i wzrost gospodarczy, rola rządu w procesach gospodarowania (planowanie czy liberalizm). Poglądy na te kwestie są zróżnicowane. Wśród nurtów współczesnej ekonomii największe znaczenie mają: keynesizm, (w swej odmianie umiarkowanej i skrajnej), nowa szkoła klasyczna i monetaryzm
Od wielu lat rynek naszych południowych sąsiadów jest interesujący dla polskich przedsiębiorców, przede wszystkim ze względu na większą siłę nabywczą jak również ze względu na prostsze zasady podejmowania działalności gospodarczej w tym kraju. Czynniki te sprawiły, iż w chwili wejścia obu krajów do struktur Unii Europejskiej, odkąd to władze czeskie nie wymagają uzyskiwania przez przedsiębiorcę, względnie osobę reprezentującą przedsiębiorstwo prowadzone w formie osoby prawnej (np. spółka z o.o.) wizy pobytowej, za Olzę ruszyły zastępy polskich firm szukających nowych możliwości. Powodem nie była wyłącznie chęć zdobycia nowych rynków zbytu (sprzedaż ostatecznie można próbować realizować z terenu Polski, chociaż zważywszy komplkacje natury technicznej nie jawi się to jako najfortunniejsze rozwiązanie) ,ale coraz częściej chęć ograniczenia fiskalnych i pozafiskalnych kosztów działaności gospodarczej.
Miejsce prowadzenia działalności - Cieszyn, o rzut kamieniem od granicznej Olzy nie pozostawił nam wyboru. Musieliśmy podjąć wyzwanie. Dzisiaj możemy pochwalić się referencjami ze strony dużych firm (zwłaszcza branży budowlanej) którym pomogliśmy stawiać pierwsze kroki na czeskim rynku. Nawiązaliśmy kontakty z czeskimi agencjami nieruchomości, tłumaczami, prawnikami, współpracujemy z notariuszami i... coraz częsciej gościmy czeskich przedsiębiorców, którzy o nas usłyszeli i oczekują pomocy w prowadzonych interesach w Polsce. Jak widać zainteresowanie kontaktami gospodarczymi jest z obu stron i według naszych obserwacji cały czas wykazuje tendencję zwyżkową.
Naszym klientom oferujemy pełną obsługę związaną z rozpoczęciem działalności na terytorium Republiki Czeskiej, włącznie z pomocą w znalezieniu odpowiedniego lokum. Prawnik zajmujący się bezpośrednio kwestią działalności w Czechach biegle posługuje się językiem czeskim. Poniżej zamieszczamy garść podstawowych informacji dotyczących podejmowania działalności w tym kraju.
Jak była już o tym mowa wyżej, czeskie przepisy określające zasady podejmowania działalności gospodarczej na terytorium Republiki Czeskiej, z punktu widzenia polskiego przedsiębiorcy uległy liberalizacji z dniem przystąpienia tego kraju do Wspólnoty Europejskiej. Przede wszystkim, w chwili obecnej, obywatel polski nie musi uzyskiwać długoterminowej wizy pobytowej uzyskiwanej w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Wymóg ten, do chwili jego likwidacji, poważnie opóźniał rejestrację i podjęcie działalności na terenie tego kraju- procedura wszczynana złożeniem wniosku w czeskiej placówce dyplomatycznej na terenie Polski trwała nawet pół roku i dopiero po tym okresie możliwe było rozpoczęcie procedury rejestracyjnej.
Obecnie rejestracja działalności- na przykładzie najczęściej zakładanej, spółki z ograniczona odpowiedzialnością- obejmuje następujące etapy:
1. zawarcie umowy najmu lokalu, lub kupna nieruchomości przez spółkę w organizacji,
2. uzyskanie czeskich i polskich (wymagane tłumaczenie) zaświadczeń o niekaralności dla osób mających reprezentować powstałą spółkę,
3. w przypadku gdy udziałowcem mającej powstać spółki jest inna osoba prawna – przygotowanie dokumentów tej spółki i ich tłumaczeń,
4. spisanie umowy lub aktu założycielskiego przed notariuszem (korzystamy z usług notariusza posługującego się językiem polskim),
5. założenie konta bankowego,
6. wystąpienie do Urzędu Działalności Gospodarczej o wydanie zgody („živostensky list” - w formie decyzji administracyjnej) na działalność (w przypadku tzw. działalności wolnej jest to formalność, nieco inaczej sprawa przedstawia się sprawa w przypadku działalności regulowanych i koncesjonowanych),
7. wypełnienie zgłoszenia do właściwego Sądu Rejestrowego - uzyskanie wpisu,
8. zgłoszenie do Urzędu Skarbowego.
Oczywiście istnieje wiele innych form prowadzenia działalności zgodnie z przepisami Kodeksu Handlowego (odpowiednik polskiego Kodeksu Spółek Handlowych), jednakże ta forma jest najczęściej wybieraną - warto dodać, że taka spółka z udziałem (nawet 100 %) kapitału zagranicznego może nabywać nieruchomości bez uzyskiwania odrębnego zezwolenia. Kapitał zakładowy spółki z o. o. wynosi minimum 200 000 koron (ok. 26 000 złotych), przy czym przed rejestracją należy wpłacić połowę tej kwoty a wpłata reszty może nastąpić w terminie 5 lat od założenia spółki (wyjątek stanowi jednoosobowa spółka założona przez inną spółkę z o.o.). Przepisy podatkowe, socjalne i administracyjne są z reguły dużo przyjaźniejsze dla przedsiębiorcy aniżeli ich polskie odpowiedniki.
Na wszystkich etapach założenia działalności służymy pomocą i naszym doświadczeniem.
