
poniedziałek, 31 marca 2008
Rekrutacje praconików

wtorek, 25 marca 2008
Socjologia
Podstawowe paradygmaty w socjologii
Teorie i orientacje teoretyczne w socjologii
- Dyfuzjonizm, Etnometodologia, Ewolucjonizm, Marksizm, Neofunkcjonalizm, Psychokulturalizm, Socjobiologia, Socjologia humanistyczna, Socjologia fenomenologiczna, Teorie krytyczne, Teoria działania komunikacyjnego, Teoria solidarności grupowej, Teoria stanów oczekiwań, Teoria strukturacji, Teoria systemów autopojetycznych
Główne szkoły w socjologii
Główne dziedziny socjologii
Subdyscypliny
poniedziałek, 24 marca 2008
Przedsiębiorco coś dla Ciebie
zadzwoń; +48 o32 295-13-61
Myślisz, że jesteś wolnym człowiekiem? Przypomnij sobie rzeczy, które mogłeś i powinieneś był zrobić, ale kiedy przyszło co do czego, zawahałeś się. Ambitne plany spełzły na niczym… i wszystko zostało po staremu. W Twoje żyły wsączyła się trucizna stagnacji i zobojętnienia. Uśpiła Cię tak sprytnie, że nawet nie zauważyłeś, kiedy opadły Ci powieki. Czas najwyższy ukłuć się w palec, wstać i nadrobić zaległości -- a więc wykorzystać okazje, które przepuściłeś, pójść do ludzi, do których nie poszedłeś, i zrobić wreszcie to, po co przybyłeś na tę planetę.
Abrakadabra! Koniec letargu. Budzisz się. Od teraz będziesz robić tylko to, w co wierzysz i do czego jesteś przekonany. Nie złamie Cię już żaden kryzys. Twój świat nigdy nie będzie taki, jak przedtem. Transformacja rozpoczęła się w chwili, gdy przeczytałeś te słowa. Pozostaje Ci ją dokończyć, czyli dowiedzieć się więcej o Twoim prawdziwym "ja". Zorientuj się:
- jakie wzory życiowe chcesz naśladować;
- dlaczego i w jaki sposób ludzie tłumaczą sobie to, czego nie chcą przyjąć do wiadomości;
- jak działa ból -- katalizator przemian życiowych,
- co sprawia, że wszyscy coś kolekcjonujemy,
- czym przyciągamy zarówno to, co kochamy, jak i to, czego nienawidzimy.
Badania
W ramach usług polecamy także wykonanie usług dalszym firmą czy tez agencją zajmującymi się biznesem.
Jesteśmy niezależną agencją badawczą działającą na polskim rynku od 1996 roku.
Prowadzimy badania marketingowe i społeczne. Oferujemy pełną obsługę badawczą, obejmującą projektowanie badań, zbieranie danych, analizę oraz prezentację wyników.
Ponadto oferujemy także częściową realizację badań, w zakresie: opracowywania kwestionariuszy, przygotowywania scenariuszy wywiadów (IDI, FGI), doboru prób badawczych, kodowania ankiet, tworzenia baz danych, przetwarzania danych oraz analiz statystycznych.
Realizujemy badania ilościowe oraz jakościowe a także analizy desk research.
Należymy do European Society for Opinion and Marketing Research ESOMAR oraz Organizacji Firm Badania Opinii i Rynku OFBOR
Specjalizujemy się w badaniach typu business-to-business i government-to-business a także badaniach na zlecenie instytucji realizujących programy z zakresu polityki społecznej.
Naszym atutem jest umiejętność docierania do trudnych grup docelowych, takich jak:
- kadra zarządzająca i właściciele przedsiębiorstw;
- przedstawiciele specyficznych grup zawodowych: kadrowi, księgowi, menedżerowie, farmaceuci, pracownicy działów IT oraz specjaliści z innych branż;
- osoby znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej, bezrobotne, zagrożone marginalizacją społeczną.
W dziedzinie badań marketingowych naszym mocnymi stronami są:
- doświadczenie w realizacji projektów kompleksowych, wykorzystujących zarówno metody ilościowe, jak i jakościowe;
- znajomość sektora MSP, wynikająca z wieloletniego prowadzenia badań dotyczących różnych aspektów funkcjonowania małych i średnich przedsiębiorstw;
- zaangażowanie w zrozumienie potrzeb i oczekiwań każdego klienta.
W dziedzinie badań społecznych wyróżnia nas połączenie:
- znajomości zasad funkcjonowania programów dotowanych z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej;
- wiedzy z zakresu metodologii badań ewaluacyjnych;
- zaplecza umożliwiającego stosowanie szerokiego zakresu metod badawczych.
Wierzytelności i finanse
| ||||
|
| ||||
Temat dla inwestorów

Często przy współpracy wykwalifikowanych specjalistów.
- Inwestorzy
- Sponsorzy
- Potencjalni partnerzy biznesowi.
Przeszkody mentalne
Konkurencja
Umiejętność oddziaływania na rynek
Nie pozwól by biznes uciekał Ci z rąk!
Przetrwanie w XXI wieku wymaga od organizacji odchudzenia struktur, elastyczności, innowacji i reagowania na potrzeby klientów. W tym celu większość firm musi przeanalizować i przemodelować swoje procesy operacyjne. Trzeba porzucić przestarzałe poglądy na sposób kierowania firmą i zastanowić się, jak działać szybciej, lepiej i taniej, a może w ogóle zakończyć działalność.
Analiza i projektowanie procesów biznesowych może istotnie poprawić produktywność, rentowność, elastyczność i zadowolenie klientów z organizacji. W przodujących organizacjach przyspieszone i wydajne procesy stały się głównym nośnikiem maksymalizacji kapitału intelektualnego, umożliwiającej skuteczną konkurencję.
Kompleksowa synteza fundamentalnych zasad zarządzania projektami
Kurs ten pozwala na praktyczne zastosowanie teorii i stanowi kompleksową syntezę fundamentalnych zasad zarządzania projektami. Jego celem jest ugruntowanie umiejętności zdobytych w trakcie wszystkich wcześniejszych kursów. Uczestnicy zdobywają nowe kompetencje i sprawdzają swoje umiejętności podczas zespołowej pracy nad dużym, realistycznym, czterodniowym przykładem.
Uczestnicy w gronie swoich zespołów zajmują się przygotowaniem oferty, zaplanowaniem i realizacją pełnego przedsięwzięcia w warunkach typowych ograniczeń organizacyjnych. Prowadzą projekt przez kolejne etapy jego cyklu życia, rozwiązując problemy związane z wykonaniem, harmonogramowaniem i kontrolą oraz stosując odpowiednie techniki przywództwa i kierowania. Każdy z członków zespołu wcieli się w rolę kierownika projektu, do którego należy określenie celów, realizacja zadań i osiąganie rezultatów niezbędnych dla powodzenia projektu.
Wraz z materiałami kursu można otrzymać zestaw narzędzi wspomagających kierowanie przedsięwzięciem w postaci elektronicznej.
Kurs stwarza okazję potwierdzenia własnej znajomości podstawowych zasad zarządzania projektami, a także praktycznego sprawdzenia nowych umiejętności, co pozwala na pewniejsze stosowanie ich we własnej organizacji.

Negocjacje
Zadzwoń: o32 295 13 61Doradca odpowie na Twoje pytania lub napisz e mail ; chrzanowski.artur@gmail.com
Zapisz się teraz, 15% rabatu!
Przed Tobą szkolenia i możliwość innego, bardziej elastycznego spojrzenia na to, co dzieje się każdego dnia.
Właśnie poznajesz Triadę Negocjacyjną - trzy stopnie wtajemniczenia w zakresie negocjacji.
Jesteś zmęczony dostawaniem batów przy stole negocjacyjnym? Jak często widzisz w tym co robisz zbyt wiele kompromisów by "uratować" deal? Jesteś zmuszony czasem dewaluować swoje usługi i produkty by utrzymać się w biznesie? Gdy negocjacje się skończyły, coś Ci mówi że mogło być lepiej?
Możesz powiedzieć NIE!
Tak czy tak możesz nauczyć się zasad takich negocjacji, które są pod Twoją kontrolą. Gdy pozbywasz się obaw, daje Ci to potencjał osiągania o wiele więcej niż masz teraz. Niezależnie jak dużo już masz. Naprawdę.
Wyluzowany, bez zbędnych emocji, uśmiech na twarzy. Błyskawiczny refleks i dostęp do wszystkich zasobów w głowie. Taki możesz być. Twoja decyzja. Nasza w tym głowa byś znalazł wszystkie odpowiedzi i poznał naprawdę mocne rozwiązania.
Bo warto. Niezależnie od tego jak bliska jest Ci problematyka negocjacji i komunikacji, warto zawsze mieć więcej opcji do wyboru.
Bo zgodnie z prawem koniecznej różnorodności ten się śmieje ostatni, kto myśli najszybciej a do tego potrzeba wielu dobrych strategii.
Bo gdy więcej wiesz lepiej wszystko rozumiesz, pracujesz efektywniej i masz dużo lepsze wyniki
.
Psychologia

Psychologia
[edytuj]
Psychologia (od gr. ψυχή psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) jest nauką empiryczną, zajmującą się badaniem mechanizmów i praw rządzących zjawiskami psychicznymi oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. W zasadzie psychologia dotyczy ludzi, ale mówi się o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii - etologia.
Nauki z których czerpie psychologia to głównie socjologia, antropologia, filozofia i biologia, ale dzięki wypracowaniu własnych metod eksperymentalnych psychologia jest nauką samodzielną. Psychologia zaliczana jest do nauk społecznych, także do nauk humanistycznych. Ostatnio jest także zaliczana do nauk behawioralnych (nauk o zachowaniu) razem z socjologią, etologią, antropologią kulturową, kryminologią, niektórymi działami medycyny (psychiatrią, medycyną behawioralną).
Psychologia akademicka zajmuje się m. in.
- procesami poznawczymi - postrzeganiem, myśleniem, wyobrażaniem, pamięcią (psychologia poznawcza);
- nabywaniem mowy i powiązaniem jej z pozostałymi procesami psychicznymi (psycholingwistyka);
- rozwojem i zmianami mechanizmów psychicznych (psychologia rozwoju człowieka);
- emocjami, procesami motywacji, stałymi cechami psychicznymi (psychologia osobowości);
- postrzeganiem osób i psychicznymi aspektami interakcji między ludźmi (psychologia społeczna) oraz komunikacją między nimi (negocjacje, mediacje);
- związkiem procesów psychicznych i funkcjonowaniem centralnego układu nerwowego (neuropsychologia), fizjologicznym podłożem procesów psychicznych (psychofizjologia), ewolucyjnymi aspektami mechanizmów psychicznych (psychologia ewolucyjna).
- psychologicznymi aspektami religii, twórczości naukowej i artystycznej oraz innych obszarów funkcjonowania człowieka.
- zaburzeniami osobowości (patopsychologia).
Psychologia stosowana zajmuje się zastosowaniem wiedzy psychologicznej w:
- zaburzeniach procesów psychicznych (psychopatologia), ich diagnozowaniu i leczeniu (psychologia kliniczna) - pokrewną dziedziną medycyny jest psychiatria,
- diagnozie i rehabilitacji osób z uszkodzeniami centralnego układu nerwowego (neuropsychologia),
- korygowaniu zaburzeń relacji społecznych oraz w związkach partnerskich i rodzinie (psychoterapia, psychologia małżeństwa i rodziny),
- psychicznych uwarunkowaniach chorób somatycznych, promocji zdrowia i działań praktycznych na terenie medycyny (psychologia zdrowia)
- wymiarze sprawiedliwości (psychologia sądowa),
- problemach szkolno-wychowawczych, funkcjonowaniu instytucji szkolnych i wychowawczych (psychologia wychowawcza),
- organizacjach (psychologia organizacji) i przedsiębiorstwach (psychologia pracy),
- zachowaniach ekonomicznymi ludzi (psychologia ekonomiczna),
- w wojsku, sporcie, wyznaniach i w wielu innych obszarach.
Dziedzina psychologii na pograniczu statystyki zajmująca się konstrukcją testów psychologicznych to psychometria. Obecnie coraz lepsze rezultaty daje łączenie psychologii z neurobiologią (zob. także kognitywistyka, cognitive neuroscience).
Spis treści[ukryj] |
Pochodzenie nazwy psychologia [edytuj]
Termin psychologia pochodzi z języka greckiego i dosłownie oznacza "naukę o duszy". Nazwa ta jednak nie była znana ani używana przez starożytnych greków (stosowano wtedy gr. zwrot περι ψγχης). Nazwa "psychologia" została sztucznie utworzona dopiero w XVI wieku. Wilhelm Volkmann stwierdził, że po raz pierwszy zastosował ją Melanchton, jednak w 1987 roku André Lalande po przestudiowaniu dzieł Melanchtona stwierdza, że nazwa "psychologia" nie została tam użyta ani razu. Przyczyną tej pomyłki popełnionej przez Volkmanna było dziewiętnastowieczne wydanie dzieł Melanchtona, w którym Cardus G. Bretschneider w słowie wstępnym napisał: "Ta księga Melanchtona, pierwszego pośród znanych Niemców, traktuje o psychologii ". Tak więc słowo psychologia nie zostało użyte przez Melanchtona, ale przez dziewiętnastowiecznego redaktora jego dzieł.
Słowo "psychologia" po raz pierwszy w druku pojawiło się dopiero w 1590 roku, jako tytuł łacińskiej rozprawy Gocleniusa "ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ: hoc est, de hominis perfectione, animo, et in primis ortu huius, commentationes ac disputationes quorundam Theologorum & Philosophorum nostræ ætatis, quos versa pagina ostendit" co można przetłumaczyć jako: "Psychologia, czyli o doskonałości człowieka, o duszy, a przede wszystkim o jej pochodzeniu rozważania i rozprawy tych współczesnych teologów i filozofów, których nazwiska znajdują się na odwrotnej stronie"[1]. Goclenius nie przywiązywał do tej nazwy zbyt wielkiej wagi, gdyż w jego późniejszych dziełach, słowo to nie występuje.
Pierwszeństwo Gocleniusa w zastosowaniu nazwy "psychologia" nie jest jednak pewne. Według Wiliama Hamiltona pierwszy był Johanes Thomas Freigins, który rzekomo użył tej nazwy w 1575 roku w "Catalogus Locorum Communium". Jeszcze wcześniej mógł jej użyć poeta ze Splitu Marko Marulić. Z jego biografii wydanej przez Franciscusa Natalisa wynika, że Marulić napisał łacińską rozprawę pt.: "Psichiologia de ratione animć humanć liber I". Rozprawa ta mogła powstać między 1510 a 1519 rokiem. Do czasu odnalezienia dzieł zarówno Freiginsa, jak i Marulića, pierwszeństwo w zastosowaniu słowa "psychologia" w druku ma cały czas Goclenius. Warto również zauważyć, że nazwa "psychologia" nie od razu się przyjęła. Przez cały XVII wiek stosowano nazwę "pneumatologia" (od gr. pneuma - tchnienie, duch). Do rozpowszechnienia nazwy "psychologia" przyczynił się dopiero w XVIII wieku niemiecki filozof Christian Wolff poprzez wydanie Psychologia empirica i Psychologia rationalis.
Historia psychologii [edytuj]
Psychika interesowała ludzi we wszystkich kulturach, ale systematyczne gromadzenie wiedzy empirycznej na ten temat rozpoczyna się dopiero w XIX wieku. Wcześniej psychologia była traktowana jako dziedzina filozofii. Filozofów najbardziej interesowała specyfika procesów psychicznych: czy mają charakter materialny, czy też są funkcją odrębnej substancji (duszy). Filozofowie, którzy wnieśli największy wkład w rozwój psychologii to Platon (jako pierwszy opisał konflikty wewnętrzne), Arystoteles (systematyczna klasyfikacja procesów psychicznych, prawa kojarzenia), św. Augustyn, Kartezjusz, John Stuart Mill. Pierwsze próby zastosowania metody doświadczalnej wiążą się z nazwiskami niemieckich naukowców Johannesa Mulllera, Hermanna von Helmholza i Gustava Fechnera, których prace dotyczyły pogranicza fizjologii z psychologią (percepcja bodźców), ale za datę ukonstytuowania się psychologii jako samodzielnej nauki empirycznej uważa się utworzenie w 1879 pierwszego laboratorium psychologicznego na Uniwersytecie Lipskim przez Wilhelma Wundta. Wundt usystematyzował metodę rejestracji subiektywnych doznań określaną jako introspekcja. Psychologia introspekcyjna wydała szereg szkół, m.in.:
- asocjacjonizm (Wilhelm Wundt) zakładający, że złożone doznania są produktem łączenia się prostszych;
- psychologia Gestalt (Max Wertheimer, Wolfgang Kohler, Kurt Koffka) zakładający, że istnieją mechanizmy aktywnie organizujące procesy psychiczne;
- funkcjonalizm (William James) zakładający, że procesy psychiczne mają do wypełnienia funkcje, które je organizują.
Metoda introspekcyjna opierała się na założeniu, że procesy psychiczne możemy badać tylko "od wewnątrz", rejestrując świadome doznania. Metoda ta jednak była powszechnie krytykowana z powodu subiektywizmu i nieuniknionych deformacji treści psychicznych przez sam fakt badania. Radykalnie odmienną metodologię zaproponował behawioryzm (John Watson) postulujący badanie człowieka jako "czarnej skrzynki", przez analizę powiązań między docierającymi bodźcami a reakcjami. Współczesna psychologia przyjęła w dużej części metodologiczne postulaty behawioryzmu. Do najważniejszych osiągnięć psychologii (i nauk pokrewnych) należą:
- odkrycie warunkowania klasycznego (Iwan Pawłow) i instrumentalnego (E. Thorndike i Burrhus Skinner);
- badania zapamiętywania i zapominania materiału werbalnego Hermana Ebbinghausa - wykreślenie krzywej zapominania;
- rozróżnienie pamięci krótkotrwałej i długotrwałej (William James, D. Hebb, D. Broadbent);
- badanie struktury pojęć (Eleanor Rosch);
- gramatyka generatywno-transformacyjna Noama Chomsky'ego;
- określenie etapów rozwoju umysłowego (Jean Piaget);
- określenie etapów rozwoju psychoseksualnego (Zygmunt Freud)
- koncepcja hierarchii potrzeb (Abraham Maslow);
- badania funkcjonowania małych grup i zmiany postaw (Kurt Lewin);
- opracowanie metod diagnozy klinicznej i psychoterapii (Zygmunt Freud, Carl Rogers, Aaron Beck).
Najważniejsze XIX-wieczne i XX-wieczne trendy i szkoły psychologiczne [edytuj]
Mowa ciała - mowa rąk
Gesty dłoni
Niemal od zarania dziejów, otwarte dłonie człowieka kojarzone były z prawda, szczerością, lojalnością i posłuszeństwem.
Jednym z najbardziej wartościowych sposobów ustalenia, czy ktoś jest otwarty i szczery, czy też nie, jest obserwowanie jego dłoni. Na przykład gdy ludzie pragną być całkowicie otwarci lub szczerzy, skierują jedną lub obie dłonie otwarte w stronę rozmówcy i powiedzą coś w rodzaju "Pozwól mi być z tobą całkowicie szczerym"
W czasie codziennych spotkań ludzie używają przeważnie dwóch podstawowych pozycji dłoni. Pierwsza to trzymanie dłoni wnętrzem do góry, druga to trzymanie dłoni wnętrzem do dołu.
W czasie ucisku:
Trzymanie dłoni wnętrzem do góry traktowane jest, jako ulęgły, pozbawiony agresji gest, przypominający gest ulicznego żebraka.Gdy dłoń skierowana jest wnętrzem do dołu, sygnalizuje wydanie polecenia z pozycji zwierzchnika. Osoba, do której zostanie ono skierowane może odczuć niechęć do partnera rozmowy.
Asertywność

Asertywność [edytuj]
Z Wikipedii
Asertywność to w psychologii termin oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nie naruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta.
Spis treści[ukryj] |
Asertywność: [edytuj]
- umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń, poczucia winy,
- umiejętność odmawiania w sposób nieuległy i nieraniący innych,
- umiejętność przyjmowania krytyki, ocen i pochwał,
- autentyczność,
- elastyczność zachowania,
- świadomość siebie (wad, zalet, opinii),
- wrażliwość na innych ludzi,
- stanowczość.
Osoba asertywna ma jasno określony cel i potrafi kontrolować własne emocje, nie poddaje się zbyt łatwo manipulacjom i naciskom emocjonalnym innych osób.
Asertywność nie oznacza ignorowania emocji i dążeń innych ludzi, lecz raczej zdolność do realizacji założonych celów mimo negatywnych nacisków otoczenia, racjonalną dbałość o własne interesy z uwzględnieniem interesów innych. Asertywność to obok empatii podstawowa umiejętność wchodząca w skład inteligencji emocjonalnej.
Praktyczna asertywność jest niczym innym jak uczeniem innych ludzi jak mają Cię traktować ponieważ wychodzi z założenia, że inni ludzie nie wiedzą i nie będą wiedzieć co myślisz i czujesz kiedy nie dowiedzą się tego od Ciebie. Tak rozumiana asertywność zakłada, że kiedy ukrywasz swoje emocje wprowadzasz innych w błąd lub skazujesz na domysły.
Diagnozy zachowań nieasertywnych dokonuje się na podstawie zablokowanych w autoprezentacji sfer komunikacji - blokady mówienia "nie", wyrażania i przyjmowania opinii i krytyki, kontaktu z autorytetem i tłumem (trema), radzenia sobie z poczuciem winy.
Zachowanie asertywne [edytuj]
Zachowanie asertywne polega na uznawaniu, że jest się tak samo ważnym, jak inni, na reprezentowaniu własnych interesów z uwzględnieniem interesów drugiej osoby. Zachowanie asertywne oznacza korzystanie z osobistych praw bez naruszania praw innych.
Charakteryzuje postawę akceptacji siebie, szacunku do siebie i innych.
Postawa asertywna towarzyszy ludziom, którzy mają adekwatny do rzeczywistości obraz własnej osoby. Stawiają sobie realistyczne cele, dzięki czemu w pełni wykorzystują swoje możliwości, a jednocześnie nie podejmują zbyt trudnych zadań, co ich chroni przed rozczarowaniem i krytyką otoczenia.
Człowiek asertywny swobodnie ujawnia innym siebie, wyraża otwarcie swoje myśli, uczucia, pragnienia. Czyni to w sposób uczciwy, bezpośredni, śmiało, bez paraliżującego lęku, akceptuje swoje ograniczenia, niezależnie od tego, czy w danej sytuacji udało mu się odnieść sukces, czy też nie. Potrafi odpowiedzieć nie, zażądać czegoś, co mu się należy, nie lęka się nadmiernie oceny, krytyki, odrzucenia. Pozwala sobie na błędy i potknięcia, dostrzegając swoje sukcesy i mocne strony. Gdy jest w centrum zainteresowania, uwagi, potrafi działać bez niszczącego lęku. Akceptuje zmiany w sobie i innych. Potrafi się porozumieć z innymi, potrafi też dochodzić swych praw i egzekwować je.
Jeżeli chcesz zachowywać się asertywnie... [edytuj]
- Używaj otwarcie słów tak i nie.
- Nie przepraszaj jeśli nie zawiniłeś.
- Nie usprawiedliwiaj się, ani nie tłumacz nadmiernie, natomiast wyjaśniaj powody swojego postępowania, jeżeli chcesz być dobrze zrozumiany.
- Nie napadaj na rozmówcę, nie strasz go, nie poddawaj w wątpliwość jego charakteru lub myślenia.
- Używaj komunikatów typu JA, a nie komunikatów typu TY, dla przykładu - jeżeli ktoś się spóźnia na spotkanie z Tobą, nie napadaj go słowami "jesteś nieodpowiedzialny, lekceważysz mój czas" tylko powiedz "czuję złość/jest mi przykro kiedy się spóźniasz".
- Gdy jesteś atakowany - broń się. Nie pozwalaj na naruszanie Twojej godności osobistej. Nie zgadzaj się na to, aby ktoś Cię traktował w sposób raniący Twoje uczucia. Pomocą mogą być takie zdania: "Nie podoba mi się sposób, w jaki do mnie mówisz", "Nie życzę sobie być tak traktowany", "Nie chcę, żebyś zwracał się do mnie w ten sposób", itp.
- Staraj się nie kłamać - masz prawo być sobą, nie wstydź się siebie, nawet jeśli popełniasz błędy.
- Mów jasno i wprost, o co Ci chodzi.
- Pytaj otwarcie, gdy czegoś nie rozumiesz.
- Mów, że nie wiesz, gdy czegoś nie wiesz; mów, że nie chcesz o czymś mówić, jeśli nie chcesz o tym mówić.
- Zwróć uwagę by realizować swoje zamiary nie krzywdząc innych.
- Przyznaj innym dokładnie takie same prawa do asertywnego zachowania, jakie przyznajesz sobie.
- Wyrażaj otwarcie swoje oczekiwania, a jeżeli ktoś traktuje Cię nieodpowiednio - powiedz mu o tym oraz wskaż jak chcesz być na przyszłość traktowany
niedziela, 23 marca 2008
Motywacja
Motywacja – stan gotowości człowieka do podjęcia określonego działania, to wzbudzony potrzebą zespół procesów psychicznych i fizjologicznych określający podłoże ludzkich zachowań i ich zmian.
Procesy motywacyjne ukierunkowują zachowanie jednostki na osiągnięcie określonych, istotnych dla niej stanów rzeczy, kierują wykonywaniem pewnych czynności tak, aby prowadziły do zamierzonych wyników (zmiana warunków zewnętrznych, zmiana we własnej osobie, zmiana własnego położenia). Jeśli człowiek jest świadomy wyniku wykonywanych czynności wówczas ten wynik będzie nazywany celem. Proces motywacyjny składa się z zespołu pojedynczych motywów. Motywem nazwać zaś można przeżycie pobudzające człowieka do działania lub powstrzymujące go, lub przeszkadzające jego wykonaniu.
Spis treści[ukryj] |
Proces motywacyjny [edytuj]
- wzbudzanie energii;
- ukierunkowywanie wysiłku na cel;
- selektywność uwagi w stosunku do bodźców – zwiększenie wrażliwości na bodźce istotne;
- zorganizowanie reakcji w zintegrowany wzorzec;
- kontynuowanie czynności, dopóki warunki, które ją zapoczątkowały nie ulegną zmianie
- pobudzenie emocjonalne – uczucia dodatnie (w przypadku realizacji zamierzeń) lub ujemne (w przypadku niespełnienia)
Według psychologa Janusza Reykowskiego napięcie motywacyjne pojawia się gdy podmiot dostrzeże stan rzeczy, który mógłby zredukować napięcie, a także gdy wytwarza się u niego przeświadczenie, że wartość gratyfikacji da się osiągnąć.
Wzrost motywacji może wynikać ze wzrostu, do pewnego poziomu, prawdopodobieństwa sukcesu lub porażki w działaniu mającym na celu osiągnięcie wyniku. Motywacja będzie miała maksymalne natężenie, gdy prawdopodobieństwo sukcesu i porażki będzie równe. Poziom motywacji zależy też od wysiłku i ryzyka związanego z daną czynnością. Początkowy wzrost wysiłku i ryzyka zwiększa motywację jednostki, przy ich dalszym wzroście proces ten osiąga optymalny poziom, następnie malejąc aż do wartości ujemnych.
Rodzaje motywacji [edytuj]
- wewnętrzna – aktywizacja następuje gdy człowiek dąży do zaspokojenia swoich potrzeb
- zewnętrzna – polega na wzbudzeniu potrzeb przez stosowanie kar i nagród, informowaniu o możliwościach zawartych w różnego rodzaju sytuacjach i manipulowaniu tymi możliwościami
Jak zwiększyć motywację? [edytuj]
- Deklaracja innym tego, co mamy zrobić. Czyniąc to angażujemy własne ja. Nie podjęcie działania, bądź nie wykonanie zadeklarowanego zadania może wywołać w nas dysonans - nieprzyjemne napięcie - wynikający z niezgodności tego co zapowiedzieliśmy, że zrobimy (działanie) z tym co robimy (brak działania). Zaistniałe napięcie motywuje nas do jego usunięcia. Najkorzystniejsze dla nas jest podjęcie działania. Jeżeli tego nie zrobimy może ucierpieć nasza samoocena oraz nie będziemy w stanie usunąć dysonansu, gdyż mamy świadków naszego niepowodzenia.
- Analiza celów. Podstawowa czynność. Jeśli wiemy co jest dla nas naprawdę ważne i na czym nam zależy łatwiej jest się za to zabrać. Jeżeli dane zadanie jest dla nas bardzo istotne może to wzbudzić w nas motywację wewnętrzną, czyli tendencję do podejmowania i kontynuowania działania ze względu na samą treść tej aktywności. Oznacza to, że samo działanie będzie dla nas ważne i nagradzające, a zewnętrzna nagroda będąca konsekwencją tego działania odegra mniejszą rolę.
- Zaplanowanie nagrody za wykonanie celu. Łatwo jest zaplanować sobie przyjemną nagrodę za wykonanie zadania. Motywuje to również do pracy, ponieważ kieruje nasze myśli na oczekiwaną nagrodę, a nie na trudy podejmowanego działania. Pozytywne myśli i uczucia względem nagrody mogą zostać przeniesione na myśli i uczucia względem działania. Początkowo nieprzyjemne działanie może stać się dla nas czymś pozytywnym.
- Wizualizacja celu - twórcze wykorzystanie wyobraźni. Dobrze jest wyobrazić sobie to, co ma zostać zrobione, to co chcemy osiągnąć. Dzięki wizualizacji możemy przekształcić abstrakcyjny cel w żywy, realny obraz. Sprawia to, że może wytworzyć się rzeczywiste pobudzenie fizjologiczne - niezbędny motor do podjęcia działania.
- Analiza negatywnych konsekwencji niezrealizowania celu. Negatywne konsekwencje są swego rodzaju stratą, a ludzie nie lubią tracić. Świadomość tego, że niepodejmując danego działania narażamy się na pewną stratę może zachęcić nas do podjęcia tego działania i uniknięcia owej straty.
- Analiza pozytywnych konsekwencji zrealizowania celu. Świadomość tego, jakie korzyści możemy mieć z podjęcia działania, a zarazem co stracimy (nie doświadczymy tych pozytywnych konsekwencji) może mieć wpływ motywujący.
- Gwarancja 5 minut - najtrudniejszy jest pierwszy krok, trzeba po prostu zacząć. Pierwsze 5 minut jest najważniejsze, jeśli już coś zaczniemy robić łatwiej jest to kontynuować. Jeśli rozpoczęcie działania będziemy ciągle odkładać na później (o kolejne 5 minut itd) to prawdopodobnie nie wykonamy go w ogóle.
- Rozpoczęcie zadania od czegoś prostego. Jeżeli zaczniemy od czegoś prostego, bardzo prawdopodobne, że na początku naszego działania osiągniemy sukces, a to zachęci nas do dalszej pracy. Jeśli zaczniemy od czegoś trudnego możemy ponieść porażkę, która zniechęci do kolejnych działań.
- Metoda szwajcarskiego sera - duże zadanie do wykonania, to duży kawałek sera bez dziur. Z tego zadania można wyodrębnić mniejsze zadania, które są proste, mechaniczne i zajmują nie więcej niż 5-10 minut. W wolnych chwilach można zacząć od wykonywania właśnie tych zadań (zawsze można znaleźć kilka wolnych minut w ciągu dnia, po co je tracić?) Pracując tą metodą w końcu okaże się, że duże zadanie - duży kawałek sera stanie się serem szwajcarskim, który ma więcej dziur niż sera. Dziury te to już wykonane małe zadania.
- Podniesienie znajomości przedmiotu. Łatwiej zabrać się do robienia czegoś, o czym dużo wiemy, zadanie nie wydaje się takie trudne. Dla kompletnego laika w danej dziedzinie może jawić się jako niewykonalne, co zniechęci go do działania. Znajomość przedmiotu umożliwia lepszą organizację działania, pozwala na wydzielenie z dużego zadania mniejszych (patrz: punkt 9.), które można szybko wykonać, dzięki czemu efektywniej wykorzystujemy czas i nasze umiejętności. Wszystko to uprawdopodabnia sukces, a chętniej zabieramy się za to, co kończy się pozytywnie.
piątek, 21 marca 2008
Co z Firmą?
Artur Chrzanowski42-500 Będzin
Żwirki i Wigury 30a/27
Kontakt: +48 032 2951361
e mail: chrzanowski.artur@gmail.com
dla firm.
Doradca Inwestycyjny
Doradca finansowy
Zajmuję się partnerstwem biznesowym , który ma szeroki zakres tematyczny:
- Biznes plany
- Projekty biznesowe
- Windykacja
- Pośrednictwo w sprzedaży spółek
- Zakładanie firm
- Prawo pracy , cywilne , pisma procesowe itp.
PSYCHOLOGIA
NEGOCJACJE
SYSTEMY JAKOśCI
REKRUTACJE PRACOWNIKóW
FINANSE
RYNEK PRACY




